Samen lopen naar het licht bij walk into the light Arnhem

Tijdens Wereld Suïcide Preventie Week liep onze geestelijk verzorger Taco Bos mee met de Walk into the Light in Arnhem, hieronder lees je zijn verhaal.

Taco Bos: Zelden gaat mijn wekker zo vroeg af. Het is maandag 8 september, kwart over vijf. Ik moet vroeg
op, want ik heb mij opgegeven voor een bijzondere wandeling: ‘Walk into the Light’. Om 6.00 uur
meld ik mij bij de Stadskeuken in Arnhem. Samen met zo’n dertig anderen gaan we op pad. Nog
in het donker wandelen we de eerste 20 minuten in stilte.

‘Walk into the Light’ wordt op veel plaatsen in Nederland gehouden. De wandeling staat in het
teken van Wereld Suïcide Preventie Week. Het donker ervaren en samen op weg gaan naar het
licht: het doet me wat. Ik sta stil bij mensen die ik gekend heb en die hun leven zelf hebben
beëindigd. Bijvoorbeeld een nicht met wie ik goede band had. En verschillende cliënten die ik
gekend heb. Ik denk ook aan mensen die ik nú ken, die worstelen met suïcidale gedachten of
gevoelens van wanhoop of zinloosheid. Ik vind iedere dag dat zij het volhouden een groot
compliment waard. Ik hoop en bid dat ze kracht ontvangen, en weer meer vreugde en levenslust
zullen ervaren.

Na zo’n 20 minuten verbreken we de stilte. Al wandelend raakt iedereen met elkaar aan de praat.
Ik spreek met iemand die nu alweer 12 jaar geleden haar vader verloor door suïcide. Haar
verhaal raakt mij. Ook spreek ik met een vrouw van wie de man uit het leven is gestapt.
Indrukwekkend vind ik het hoe zij, samen met haar kinderen, de draad van het leven weer heeft
opgepakt. En ik spreek met iemand die zelf veel last heeft van suïcidale gedachten, vorig jaar
niet mee durfde met deze wandeling, maar nu wel. Voor hem is dit een grote stap.

Intussen wordt het steeds lichter. Net na 7.00 uur zien we vanaf de Rijndijk bij Malburgen de zon
boven de horizon verschijnen. We houden stil. We nemen foto’s en luisteren naar een gedicht.
Daarna lopen we, letterlijk en figuurlijk wat lichter, terug de stad in. In de Stadskeuken staat een
heerlijk ontbijt voor ons klaar.

Eenmaal op het werk lees ik een gedicht dat Ad Boogaard, organisator vanuit het Arnhemse
Centrum Voor Levensvragen, aan alle deelnemers heeft gestuurd.

In het leven
is niets zeker
en lijkt vriendschap niet te bestaan
totdat jij die hand gaat pakken
en je er niet alleen voor blijkt te staan.
Uit ‘In het Leven’  door Koos de Boed