3 maart 2026
Als je gehoor langzaam verdwijnt, of ineens wegvalt, verandert niet alleen wat je hoort, maar ook hoe je leeft. Voor veel mensen voelt het alsof de wereld stil wordt, zelfs zonder geluiden van hartslag en ademhaling, terwijl hun gedachten en emoties juist luider gaan klinken. Als je (ineens) niet meer of steeds minder als een horende kan deelnemen aan de maatschappij, dan weet je niet meer zo goed wie je bent, waar je staat en wat je kan verwachten van je omgeving.
Rosa, een fictieve 29-jarige moeder van twee jonge kinderen, weet hoe dat voelt. Haar gehoor ging in de loop van jaren steeds verder achteruit. Ze werkte in een drukke, horende omgeving en probeerde alles vol te houden zoals vroeger.
Ik zei steeds tegen mezelf dat ik me niet moest aanstellen. Maar ik werd moe, angstig en voelde me steeds minder zeker van mezelf.
Thuis miste ze delen van gesprekken. Op haar werk raakte ze overzicht kwijt in meetings vol stemmen die door elkaar heen liepen. In haar hoofd groeide het gevoel dat ze faalde, niet omdat ze niet wílde horen, maar omdat ze het niet meer kón.
Wanneer Rosa bij het Expertisecentrum GGZ voor Doven en Slechthorenden binnenkomt, is ze uitgeput. In de schematherapie komen oude patronen naar boven: strenge regels, hoge verwachtingen en het idee dat ze ‘gewoon moest doorzetten’. De impact van haar gehoorverlies maakte dat nóg zwaarder.
In de PMT leert Rosa opnieuw contact maken met haar lichaam: spanning herkennen, grenzen voelen, rust toelaten. Ze ontdekt hoe vaak ze zichzelf overschreeuwde om bij anderen te passen.
Ik wist niet meer waar mijn grens lag. En steeds als ik iets miste in een gesprek, voelde ik me dom. Terwijl het gewoon mijn gehoor was, niet ik.
Wanneer ze sterker staat, volgt ze opnieuw communicatietraining bij de logopedist. Dit keer lukt het haar om de technieken echt toe te passen. Ze bespreekt met haar gezin wat ze nodig heeft. Op werk wordt helder welke aanpassingen haar kunnen helpen.
Kleine afspraken maken een groot verschil. Dat iemand naar haar toe loopt als ze iets willen zeggen. Dat belangrijke informatie visueel gedeeld wordt. Dat ze rust mag pakken als haar hoofd volloopt.
Ik hoef me niet meer groot te houden. Ik mag zeggen wat ik nodig heb.
Rosa bouwt haar leven stap voor stap opnieuw op, niet zoals het vroeger was, maar passend bij wie ze nu is.
Haar verhaal staat voor velen. Voor iedereen bij wie gehoorverlies leidt tot onzekerheid, spanning of psychische klachten. En voor iedereen die steun vindt doordat hulpverleners wéten hoe groot de impact van gehoorverlies is, en wat er nodig is om weer grip te krijgen.
De stille impact van plots- en laatdoofheid is groot.
Maar niemand hoeft deze weg alleen te gaan.
Expertisecentrum GGZ voor Doven en Slechthorenden De Riethorst
Op de Dag van het Gehoor vraagt Pro Persona’s Expertisecentrum GGZ voor Doven en Slechthorenden De Riethorst aandacht voor de impact van gehoorverlies. Plots- of laatdoof worden zet het leven van mensen vaak volledig op zijn kop. Communicatieve beperkingen door gehoorverlies kunnen leiden tot problemen op het werk, in studie en relaties.
Veel mensen kampen hierdoor met vermoeidheid, angst of depressieve klachten. Tijdige ondersteuning via audiologische centra, maatschappelijke dienstverlening en gespecialiseerde GGZ kan problemen voorkomen.
Het verhaal van Rosa is fictief, maar gebaseerd op casussen van Expertisecentrum GGZ voor Doven en Slechthorenden De Riethorst. Bij dit artikel is gebruikt gemaakt van AI-beeldmateriaal.